![\"\"](\"https:\/\/www.vlindereffecten.be\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/konijnen-1-300x271.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nOok wie liefhebbende ouders en een goede jeugd had, kan kwetsuren en trauma\u2019s hebben opgelopen. Kinderen zijn zo kwetsbaar omdat ze totaal overgeleverd zijn. Tegelijk zijn ze zo veerkrachtig dat ze noodgedwongen overlevingsmechanismen ontwikkelen. Verschillende auteurs hebben al geschreven over de gevolgen van jeugdtrauma\u2019s of kwetsuren. Voor mij was het een eyeopener dat nagenoeg iedereen ermee te maken krijgt, ook wie goede ouders had. Verschillende auteurs en psychologen hebben methoden ontwikkeld om het \u2018gekwetste kind\u2019 te helen want daarin ligt volgens hen de oplossing:<\/p>\n\n\n\n
\u201cHet vermogen tot rouwen, dat wil zeggen: afstand te doen van de illusie van de eigen \u2018gelukkige\u2019 kindertijd en de ondergane krenkingen ten volle en emotioneel te beleven, geeft de depressieve mens zijn levensvreugde en creativiteit terug.\u201d (Alice Miller, Het drama van het begaafde kind, 2003, Houten blz. 59)<\/p>\n\n\n\n
Maar ook zonder therapie is het al een hele hulp als je mag\nvoelen wat je als kind miste of hoe je gekwetst was, zonder dat je je schuldig\nhoeft te voelen omdat je ondankbaar bent tegenover je ouders. Zij waren ook\nmaar mensen die hun best hebben gedaan. Tegelijk besef ik dat ik als moeder ook\nmijn kinderen moet hebben gekwetst en gekrenkt ook al heb ik ten allen tijde\nhet beste voorgehad en zie ik hen doodgraag\u2026 helemaal van de maan en terug!<\/p>\n\n\n
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-236","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","clear"],"yoast_head":"\n